Quaedam producta controversa esse possunt secundum quomodo a certis hominum coetibus percipiantur. Duo coetus hominum ingredientia sicut coriandrum diverse percipiunt: ii qui coriandrum experti sunt et ii qui saponem experti sunt. Similiter, quidam asparagum vitant quia odorem urinae afficere potest. Alius cibus controversus quem fortasse nescis est spinachia. Nonnullis, spinachia dentibus tuis aspectum cretaceum mirum et sensum arenosum in ore dare potest. Si hoc umquam expertus es, non insanus es, fortasse dentes sensibiliores habes.
Spinacia magnas quantitates acidi oxalici, quod nutrimentum praecludit, continet. *Modern Smile* explicat acidum oxalicum esse spinaciae defensionem contra praedatores. Cum spinaciam crudam edis, os tuum reagit. Cum cellulae spinaciae dissolvuntur, acidum oxalicum emittitur, quod absorptionem calcii impedit. Saliva tua parvas quantitates calcii continet, itaque cum spinaciam dissolvere incipis, acidum oxalicum et calcium conveniunt et parvos crystallos oxalatis calcii formant. Hi minuti crystalli sensationem iniucundam et texturam asperam efficiunt.
Quamquam plures homines sensationem cretaceam sentiunt, effectus acidi oxalici in spinaciis nondum investigati sunt. Dum de acido oxalico dentibus laedendo non debes sollicitari, haec sensatio tamen problemata causare potest cum olera edere conaris. Dentes fricare post spinaciam editam est modus celer ad hanc sensationem tollendam, sed antequam spinaciam edas, pauca artificia experire ut hanc sensationem removeas.
Una ex facillimis rationibus ad arenam removendam est spinaciam coquere. Olera coquere, elicere, vel vapore coquere adiuvat ad acidum oxalicum dissolvendum et removendum. Hoc praesertim commendatur si spinaciam addere cogitas ad fercula cremosa, ut spinaciam cremosam. Coquere spinaciam cum butyro vel cremore reactionem deteriorem facere potest. Si spinaciam crudam edere vis, paulum suci citri in folia spinaciae exprime ut molestiam minuas. Acidum in citris acidum oxalicum dissolvit. Sucum citri etiam in spinacia fricta uti potes ad similem effectum.
Tempus publicationis: XXV Ianuarii MMXXIV